شعری برای علاقه ام به ریل های آهنی...
کنار ریل های آهنی
و قطار های سوت کشان
پاهایم را
پیاده می کشانم
– خسته تر از سال ها –
زیر باران ها
حنجره ام را تر می کنم...
با لب های دهنی
– بسته تر از بال ها –
سوت می کشم
جار می زنم
و خط های موازی را
به اجبار ادامه می دهم
من کنار ریل ها
زندگی ام را سر می کنم...
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم دی 1385ساعت 0:16 توسط میثم توسلی |
سلام... اینروزا بدجوری دلم واسه گذشته ها تنگ شده.. نمی خواستم بروز کنم... ولی میون کلی دفتر و کاغذای قدیمی این شعر و که نمی دونم مال چند سال پیشمه پیدا کردم و خواستم یادی از خاطرات کنم.. دلم برای خانه قدیمیمان تنگ شده... حیاطی از سنگریزه ها حوض کوچک و هزار های چنار پیر دوچرخه پنچر پدرم... توپ پلاستیکی ام.... دلم برای مادرم تنگ شده آغوش گرم و صدای عاشقش و سماور رسوب گرفته از آبهای چاه ــ استکان های نیم شور لب حوض... آه حضرت لا یموت کجای قصه مادر بزرگ هجران خاطرات عبور زمان و درد تنهایی بود.. کلاغی که بی بی را از ما گرفت و هیچ گاه به خانه اش نرسید... دلم تنگ شده... تنگ... تنگ... تنگ... تمام.
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آذر 1385ساعت 19:42 توسط میثم توسلی |
آسمان که سفید گریه می کرد خاطرات را پارو می کردیم.. و باد های چله که - سوز می زدند - جوانی را می بردند افسوس... زمستان چه زود پیرمان کرد... چند سال زندگی خواهم کرد... نمی دانم.. بعد از مرگ کجا خواهم رفت... نمی دانم.. فقط ای کاش هر جا که مرا میبرند مادرم هم انجا باشد... و آرام با خودم زمزمه می کنم حرف زنده یاد حسین پناهی عزیز رو که " به بهشت نمی روم.. اگر مادرم انجا نباشد.." کاش از این فاجعه عشق های مجازی رها شوم و به جایی برسم که سراسر عشق است.. اتفاق تازه ای نیست خودم را می برم سمت جایی از محبت ... زیر پای مادرم آمدم از سال های دور تا خاکی شدن روزگاری نیست اینجا بی مهابا می پرم این زمین ، این جایگاه آدمی فرسوده است دل به دنیای مجازی .. خاک ـ عالم بر سرم از تمام خاطرات من کمی شعر و غزل مانده اند تنها میان برگ های دفترم از هزارو سیصد و هر سال ترکم کرده ای؟ خیره خود را می کشانند چشم های بر درم انتظار از سال هایی تاکنون بیهوده بود بازگشتی نیست در تو ! نه! تمام باورم- اینکه روزی باز میگردی و من را میبری سمت جایی از محبت ... زیر پای مادرم...
و من
خیره شده ام به
هجران زمان
که مرا می برند
به ناکجاهایی که
هنوز بوی
تو را میدهند...
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم آبان 1385ساعت 23:34 توسط میثم توسلی |
آی آزادی... دستانت پشت کدام میله ها زندانیست دیریست رنگ آبیت پیدا نیست می خوانمت می خواهمت - با شادی - آی آزادی... ندارم نایی از بودن همیشه روبه رو دیوار فقط یک روز مانده تا رسیدن بر طناب دار فقط یک روز مانده تا تمام عمر تنهایی خدای خاطرات من برو دست از سرم بردار چرا حکم قصاص من مگر من با تو بد کردم به جرم عاشقت بودن؟ خودت راجای من بگذار درون خاطرات خود همیشه جایی از من بود تو این تنهایی من را به ذهن خسته ات بسپار منی که عاشقت بودم منی که بی تو میمردم تمام شب به این فکرم که تو میدانی و انگار.. تو میدانی که بیزارم از این سلول های سرد ملاقاتم بیا یک شب به دیدارم بیا یک بار...
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم مهر 1385ساعت 1:34 توسط میثم توسلی |
سلام خدمت دوستان عزیزم... عضر می خوام از این تاخیر چند روزم ... ممونم که به این وبلاگ سر می زنید... من منتظر اشعار شما هستم... اما اینبار با دو تا غزل اومدم خدمتتون... یک غزل از استاد بهمنی.... قطره قطره اگر چه آب شديم
ابر بوديم و آفتاب شديم
ساخت ما را همو كه مي پنداشت
به يكي جرعه اش خراب شديم
هي مترسك كلاه را بردار
ما كلاغان دگر عقاب شديم
ما از آن سودن و نياسودن
سنگ زيرين آسياب شديم
گوش كن ما خروش و خشم تو را
همچنان كوه بازتاب شديم
اينك اين تو كه چهره مي پوشي
اينك اين ما كه بي نقاب شديم
ما كه اي زندگي به خاموشي
هر سوال تو را جواب شديم
ديگر از جان ما چه مي خواهي ؟
ما كه با مرگ بي حساب شديم
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1384ساعت 22:8 توسط میثم توسلی |
برگریزان
نویسنده : میثم توسلی
سوختن را تجربه کرده ام
نه در آتش
در تبی که تو را سوزاند...
صفحه اصلي
پست الکترونیک
آبان 1385
مهر 1385
شهريور 1385
مرداد 1385
تير 1385
خرداد 1385
دي 1384
آذر 1384
شب بارونی
نشریه ادبی عروض
سایت ادبی کلاغ
شهرام میرزایی
شبنم کشفی
محمد ارثی زاد
سعید توکلی
زهره جعفرزاده
جواد منفرد
معصومه لمسو
در فصل شعر
غزل پست مدرن
مهدی مزارعی
روزگار تنهایی
محمد نوروزی
ترانه ما
دریای گوشه گیر
اشک شبانه
نورمراد
مریم توفیقی
مجتبی طلعتی
علی شهیب زادگان
جلیل صفربیگی
بارانی ها
رویاهای رنگی
تازه های ادبی
سارا انار ندارد
محمد حسین بهرامیان
کاشکی شعر مرا می خواندی
سازها را باید از نو کوک کرد